اس ام اس،دانلود آهنگ،دانلود فیلم،دانلود موزیک،دانلود فول آلبوم،عکس بازیگران،عکس جدید،عکس پروفایل،عکس خفن،عکس دختر،دانلود سریال،دانلود رایگان،دانلود نرم افزار،دانلود بازی،خودمونی،ایران ناز،پونک،پارس ناز،بیتوته،نمناک

سایت تفریحی نمناک

ویتوریو تاویانی درگذشت

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

ویتوریو تاویانی درگذشت.

به گزارش بی بی سی،ویتوریو تاویانی، یکی از سینماگران برجسته سینمای ایتالیا درسن ۸۸ سالگی درگذشت.

او به همراه برادرش، پائولو، برای بیش از نیم قرن جامعه ایتالیا را با چالش‌ها و تناقض‌هایش به تصویر کشید.

به گزارش مهر به نقل از ونیتی فیر، ویتوریو تاویانی در شهر رم درگذشت.ویتوریو که در شهر سن مینیاتو واقع در ایالت پیزا به دنیا آمده بود به همراه برادرش پائولو چندین شاهکار سینمای ایتالیا را در طول دوران کاری خود خلق کردند از فیلم «پدرسالار» که نخل طلای کن را در سال ۱۹۷۷ بدست آورد تا «سزار باید بمیرد» که خرس طلای برلین را در سال ۲۰۱۲ برای این دو برادر به ارمغان آورد.از دیگر فیلم های مهم وی می توان به «سن میکله یه خروس داشت»، «آلونسانفان» و «شب سن لورنزو» اشاره کرد وی مدت زمانی طولانی بیمار بود.

ازدواج آگاهانه، نیاز امروز جامعه

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

ميگنا: ازدواج یکی از با ارزش‌ترین و مقدس‌ترین وقایع زندگی افراد است که نه تنها مورد پذیرش تمام اقوام و ملل مختلف و فرهنگ‌ها در جهان، بلکه مورد تأکید تمامی ادیان الهی نیز واقع شده است. در دین مقدس اسلام نیز ازدواج به‌عنوان یکی از ارکان دین و حافظ نیمی از آن معرفـی شـده است. ازدواج و تشـکیل خانواده برای همه انسان‌ها یک نیاز طبیعی است که از فطرت و آفرینش ویژه آنان سرچشمه می‌گیرد. احمد اميري کارشناس‌ارشد روان‌شناسی بالینی گفت: مشاوره قبل از ازدواج یک فرایند کمک‌کننده است که در آن مشاور، نهایتِ سعی خود را خواهد کرد تا با ایجاد توانایی در فرد متقاضی وی را به گرفتن بهترین تصمیم قادر سازد. در مشاوره قبل از ازدواج اطلاعات صحیح و کاملی به‌منظور ارتقای آگاهی زوج‌های جوان در اختیار آنان قرار گرفته و به آنان کمک می‌کنند تا درباره باروری و راه‌های جلوگیری از حاملگی تصمیم آگاهانه و آزادانه بگیرند. انواع مشاوره ازدواج توجه به روند ازدواج نشان می‌دهد که هر یک از مراحل آن به مشاوره مخصوص آن مرحله نیاز دارد. مراحل مشاوره ازدواج شامل مشاوره قبل از ازدواج است که هدف اصلی مشاوره در این مرحله، کمک به افراد جهت انتخاب زوج مناسب خواهد بود. مشاوره حین ازدواج که هدف از مشاوره در این مرحله، تحکیم پایه‌های زندگی مشترک است. شناخت زوج‌ها از یکدیگر، به‌دست‌آوردن اطلاعات درباره روان‌شناسی زن و مرد، چگونگی رفتار صحیح آن‌ها با یکدیگر و جلوگیری از بروز اختلاف‌نظرها از موارد مهمی است که به آن توجه می‌شود. مشاوره بعد از ازدواج هم که در زوج‌ها در این مرحله، یعنی شروع زندگی مشترک؛ مسائل فرهنگی، عقیدتی، اجتماعی و سن مورد قبول یکدیگر را عملاً تجربه می‌کنند و ممکن است قادر به حل پاره‌ای از تعارض‌ها و اختلافات نباشند، بنابراین مشاوره پیش‌ از بروز اختلافات مفید خواهد بود. در مشاوره قبل از ازدواج عوامل متعددی باید مورد شناسایی قرار گیرند که برخی از این عوامل مانند میزان جاذبه، همانندی فرهنگی، هماهنگی در منش و شخصیت، همانندی در هوش و تحصیلات و… که هر اندازه این همانندی و هماهنگی بیشتر باشد، سلامت آن ازدواج بیشتر خواهد بود. مشاوره قبل از ازدواج ابتدا در زمینه مسائل پزشکی، مسئله گروه‌های خونی و ژنتیکی آغاز شد و امروزه کم‌کم در زمینه مسائل شخصیتی و روانی و روابط نیز در حال شکل‌گیری و کاربرد است. امیری بیان داشت: مشاوره قبل از ازدواج در اولویت اول به روشن‌ساختن ملاک‌هایی می‌پردازد که برای داشتن یک انتخاب مناسب در ازدواج ضروری هستند. توجه‌نکردن به تعیین چنین ملاک‌هایی و ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی نامناسب آن‌ها اغلب موجب ناکامی‌های بعدی می‌شوند. این مشاور و روان‌شناس بالینی از مردم خواست تا با توجه به نگرانی‌های زندگی زناشویی و افزایش طلاق در جامعه به موضوع مشاوره پیش از ازدواج به‌عنوان یک امر ضروری نگاه کنند.

با فرزندمان چگونه رفتار کنیم؟

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

ميگنا: همه والدین سعی دارند ضمن اینکه مایحتاج فرزندانشان را برایشان تامین کنند، رفتار‌شان هم با آنها معقول و درست باشد ولی موضوع مهم این است که در بسیاری موارد والدین خودشان هم نمی‌دانند چگونه باید رفتار کنند. اغلب تنها موردی که به ذهنشان می‌رسد این است که رفتاری مشابه والدین خود با فرزندانشان داشته باشند. گاهی هم سعی می‌کنند مشکلاتی را که خود‌شان با والدینشان داشته‌اند دیگر تکرار نکنند، مثلا اگر والدین سختگیری داشته‌اند سعی می‌کنند تا حد امکان رفتار سهل‌گیرانه‌ای با فرزندانشان داشته باشند یا برعکس. آیا چنین رفتاری می‌تواند کامل و درست باشد؟ آیا والدین نباید با آگاهی و شناخت بیشتر از فرزندان خود رفتار دیگری با توجه به شرایط خود آنها داشته باشند، رفتاری که نه باعث شود کودکان هر کاری دوست دارند انجام دهند یا به اصطلاح قلدری کنند و نه به‌گونه‌ای باشد که نتوانند با فرزندان خود ارتباطی همراه با صمیمیت و همدلی داشته باشند. چگونه باید چنین روشی را پیش گرفت؟ روند رشد طبیعی کودک اغلب والدین دنیای خودشان را با دنیایی که متعلق به فرزندشان است یکسان می‌دانند و همین موضوع مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. دو دایره در نظر می‌گیریم که در بدو تولد داخل یکدیگر قرار دارند؛ دایره بزرگ‌تر مادر و پدر، اجتماع، خانواده و محیط و اجتماع است و دایره کوچک‌تر هم فرزندی است که متولد شده و کم‌کم باید بتواند موجود مستقل و جداگانه‌ای از ما باشد. به‌تدریج دایره کوچک بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شود و از دایره بزرگ‌تر ابتدایی فاصله می‌گیرد، اما هنوز وجه اشتراکاتی بین آنها وجود دارد؛ یعنی بین والدین، خانواده، فرهنگ و فردی که متولد شده مشترکاتی وجود دارد، اما وقتی کم‌کم کودک بزرگ می‌شود و در مدرسه با معلمان، همکلاسی‌ها و دوست‌های خود بیشتر ارتباط برقرار می‌کند، دایره مربوط به خود او هم بزرگ‌تر می‌شود؛‌ به طوری که ممکن است از دایره خانواده خارج شود. البته این روند رشد طبیعی کودکان است، مثلا فرض کنیم ‌هر خانواده‌ای نسبت به موضوعات خاصی مانند مذهب و… دیدگاه خاص خودش را دارد. کودک هم ابتدا که در دایره بزرگ خانواده قرار دارد همان دیدگاه‌ها را دارد ولی با ورود به جوامع دیگر مانند مدرسه یا اجتماعات دیگر مربوط به همسن و سالانش در مورد این‌گونه موضوعات با خانواده خود تعارضاتی پیدا می‌کند. یعنی کودکان اغلب آنچه در محیط بیرون از خانواده و از دوستان خود می‌آموزند نسبت به آموخته‌هایشان در محیط خانواده برتر می‌دانند. بیشتر تعارضات و اختلاف سلیقه‌ها هم همین مواقع پیش می‌آید؛ یعنی با ورود به مدرسه و پس از آن آغاز دوران نوجوانی. افراد در این هنگام دوست دارند حس استقلال و رهایی از دایره بسته قبلی را داشته باشند، در صورتی که والدین اغلب آمادگی پذیرش چنین مواردی را ندارند. وقتی پدر و مادر‌ نمی‌توانند بپذیرند فرزندشان راه خودش را ترجیح می‌دهد، مشکلاتی بین آنها و فرزندشان ایجاد خواهد شد زیرا تا قبل از ورود کودک به فضاهای دیگر غیر از خانواده، او کاملا تابع والدین بوده و در درون همان دایره بزرگ اولیه قرار داشته است. برخورد متفاوت والدین برخورد والدین مختلف با فرزندانشان وقتی دچار تعارض و اختلاف نظر می‌شوند یکسان نیست و متفاوت است. بعضی خانواده‌ها سعی می‌کنند فرزندشان را همچنان در بخش دایره بزرگ خود جا بدهند، به‌گونه‌ای که نتواند از آن خارج شود. این بچه‌ها اغلب بسیار وابسته بارمی‌آیند و قدرت تصمیم‌گیری ندارند و از هرگونه خطا و اشتباهی هم به شدت می‌ترسند. البته شاید به ظاهر افراد موفقی به نظر برسند؛ مثلا خوب درس بخوانند یا آرام و مطیع باشند ولی استقلال و خلاقیت لازم را ندارند. والدینی که بیش از حد حمایتگر هستند باعث می‌شوند مشکل این بچه‌ها بیشتر شود، اما وقتی دست از حمایت‌های بیش از حد خود برمی‌دارند بچه‌ها هم زودتر به استقلال می‌رسند. در واقع اگر والدین سرکوبگر این پیام را به کودک بدهند که اگر می‌خواهی از دایره قوانین خانه خارج شوی، دیگر به اندازه کافی خوب و دوست‌داشتنی نیستی و این حرف‌ها مرتب به کودک القا شود، او حتی با وجود برخورداری از توانایی و خلاقیت اجازه رشد و شکوفایی لازم را نخواهد داشت. در این مواقع معمولا به کودک احساس گناه هم دست می‌دهد که چرا مطابق میل خانواده‌اش رفتار نمی‌کند و همین موضوع باعث کم شدن اعتماد به‌نفس او می‌شود. والدین باید توجه و باور داشته باشند که تعارض ایجادشده بین آنها و فرزندانشان بخشی از هویت و استقلال کودکان است. بنابراین اصلا بد و غیرعادی نیست اما چگونگی مدیریت آن است که خیلی اهمیت دارد زیرا اگر به خوبی مدیریت نشود یا باعث اضطراب و استرس و احساس ناامنی در بچه‌ها می‌شود یا حسی از بی‌قیدی، بی‌تفاوتی و ترس در آنها ایجاد می‌کند. رفتار همدلانه والدین اغلب والدین نمی‌دانند باید از دریچه دنیایی که کودک در آن قرار دارد به موضوعات مربوط به فرزندشان نگاه کنند. در واقع هوش هیجانی آنها در این مورد پایین است چون قادر نیستند از دیدگاه‌های مختلف به یک موضوع نگاه کنند. بنابراین احتمال اینکه نتوانند در تربیت فرزندانشان همدلی لازم را داشته باشند زیاد است به‌ویژه والدینی که خودشان هم تعامل و رفت‌وآمد کمتری با دوستان و آشنایان خود دارند یا در محیط خانه تنش و بگوومگو بیشتر است. در چنین محیط‌هایی کودکان هم یاد نمی‌گیرند که می‌توان به همه موضوعات به‌گونه‌ای دیگر هم نگاه کرد و در واقع دنیا را از دریچه چشم دیگران هم دید. همان‌گونه که والدینشان هم نتوانسته‌اند آنها را درک کنند. در واقع بهترین راه برای مدیریت رفتارهای کودک و داشتن همدلی با او این است که از دنیای کودکان به موضوع نگاه کنیم. برای مثال کودکی را در نظر بگیرید که علاقه زیادی به تماشای کارتون و تلویزیون دارد. حتی شاید همین علاقه باعث شود نتواند به خوبی به تکالیف مدرسه‌اش رسیدگی کند. در این هنگام اگر پدر و مادر بخواهند از دید خود کودک به این موضوع نگاه کنند یکی از مواردی که به ذهنشان می‌رسد این است که او با تماشای تلویزیون به نوعی از بعضی واقعیت‌ها فرار می‌کند، یکی از دلایلش هم این است که در دنیای تحصیلی و مدرسه خیلی موفق نیست. بنابراین دوست ندارد در دنیایی که احساس شایستگی نمی‌کند قرار داشته باشد و سعی می‌کند به نوعی از آن فرار کند. وقتی کودک احساس شایستگی و توانایی داشته باشد انگیزه‌ای پیدا می‌کند تا بیشتر تلاش کند. بنابراین والدین برای داشتن رفتار همدلانه با فرزندشان و تقویت توانایی‌های او در هر زمینه‌ای ابتدا باید در او احساس شایستگی بیشتر به وجود بیاورند، نه اینکه او را به زور مجبور به انجام کاری کنند. حتی اگر کودک در زمینه‌ای هم ضعفی داشته باشد باید با وارد شدن در دنیای او مشکل تشخیص داده شود. این همان رفتار همدلانه‌ای است که در هر موردی می‌تواند نتیجه بدهد و ثمربخش باشد. این موضوع یک فرمول ساده دارد و آن این است که والدین ابتدا از دنیای خود خارج شوند و با وارد شدن در دنیای کودک بدون داشتن حس دلسوزی زیاد و برعهده گرفتن مسوولیت‌هایش با او همراه شوند، ضمن اینکه هر جایی کودک احساس ضعف می‌کند به او احساس شایستگی بدهند. به این ترتیب کودک به‌تدریج در همان زمینه‌هایی که ضعف داشته احساس توانمندی بیشتری می‌کند. انعطاف و تغییر رفتار والدین یکی از راهکارهای دیگری که می‌تواند در این زمینه به والدین کمک کند این است که سعی کنند گاهی اوقات حس مالکیت نسبت به فرزندشان را کمتر و طوری از او درخواست کنند یا موردی را برایش توضیح دهند انگار برای بچه دیگری این کار را انجام می‌د‌هند. ما همه این کارها را برای بچه دیگران به‌گونه‌ای انجام می‌دهیم تا به او توهین نشود یا احساس بدی در او به وجود نیاید، مثلا اگر درسش را نمی‌خواند با مهربانی علت را جویا می‌شویم یا اگر می‌خواهیم مساله‌ای را برایش توضیح دهیم این کار را با مهربانی و صبر و حوصله زیاد انجام می‌دهیم، در صورتی که گاهی فرزند خودمان را به هزاران ضعف و کمبود و بی‌توجهی متهم می‌کنیم و هنگام توضیح هر موضوعی برای او بارها سرش داد می‌زنیم یا با عصبانیت و بی‌حوصلگی دوست داریم هرچه زودتر او را متوجه حل مساله یا هر موضوع دیگری کنیم. توجه داشته باشیم گاهی اوقات با دور کردن منیت خود از فرزندمان باعث به وجود آمدن همدلی، مهربانی و صمیمیت بیشتری با او می‌شویم ولی با داشتن حس مالکیت و منیت نمی‌توانیم هیچ فضای خصوصی‌ای برایش قائل شویم. به علاوه به این ترتیب می‌توانیم فرزندمان را درک کنیم، در صورتی که در بسیاری موارد انتظار داریم او ما را درک و مطابق میلمان رفتار کند. در این مواقع نیز مشکل این است که والدین نمی‌توانند به فرزندان خود اجازه بدهند از دایره ابتدایی موجود بین خودشان و کودک تازه‌متولدشده خارج شود. توجه داشته باشیم هر زمان والدین فرزندشان را جدا از خود و در واقع «دیگری» ببینند «همدلی» بیشتری هم با او خواهند داشت، در غیر این صورت نمی‌توانند «هویت» مستقلی به فرزندشان بدهند و به این ترتیب احساساتی مانند خشم، خشونت یا خوشحالی کودک را هم درک نمی‌کنند. www.migna.ir این موضوع بزرگ‌ترین مشکلی است که بین والدین و فرزندانشان وجود دارد چون نمی‌توانند از آنها جدا شوند. بعضی پدر و مادرها به شدت از فرزندشان حمایت می‌کنند و او را مانند «خود»‌شان می‌بینند، نه موجودی مستقل و حتی گاهی به جای او گریه می‌کنند، مشق می‌نویسند و همه کارهایش را انجام می‌دهند. بعضی دیگر هم فکر می‌کنند فرزندشان باید همیشه به حرف‌هایشان گوش بدهد و خود را صاحب و مالک فرزندشان می‌دانند و به این ترتیب او را وادار به انجام خواسته‌های خود می‌کنند. گفت‌وگوی همدلانه و موثر برای داشتن صمیمیت و تعامل بیشتر با کودکان بهترین کار گفت‌وگوی موثر با آنهاست. گفت‌وگو نیز باید شرایط خاصی داشته باشد. ابتدا هر دو طرف باید اجازه صحبت کردن داشته باشند و هنگام گفت‌وگو حتما سوال کنند، مثلا وقتی پدرومادر می‌خواهند بدانند چرا فرزندشان خوب درس نمی‌خواند باید ابتدا از او سوال کنند: «عزیزم! به من می‌گویی به نظر خودت چرا توجهی به درس نداری و نمی‌توانی نمره‌های خوبی بگیری؟» کودک هر جوابی بدهد پدر و مادرها باید با پذیرش و همراهی او متوجه خواست واقعی‌اش شوند. وقتی والدین نمی‌توانند کوچک‌ترین احساس مسوولیتی به فرزندانشان بدهند لذتی هم از کارهایی که انجام می‌دهند، نمی‌برند. در گفت‌وگوی همدلانه تمام مراحل حل مساله را با کودک طی می‌کنیم. این گفت‌وگو و طرح سوالات باعث رشد بیشتر بخش کورتکس مغز می‌شود و می‌تواند بخش‌های هیجانی دیگر مغز را هم بیشتر کنترل کند. در واقع هرچه بخش سلول‌های خاکستری مغز بیشتر رشد کند، ارتباط بیشتری را هم با بخش هیجانی مغز پیدا خواهد کرد و قادر به کنترل بیشتر آن خواهد بود. این موضوع با حرف زدن راحت‌تر اتفاق می‌افتد. بخش کورتکس مغز تا ۲۵ سالگی رشد می‌کند و با توجه به اینکه فرد در دوران رشدش بیشتر به چه فعالیتی مشغول باشد، همان قسمت هم بیشتر رشد خواهد کرد. بنابراین وقتی بتوانیم با کودک در حد و اندازه فهم و درک خودش صحبت کنیم و از خود او بخواهیم مشکلش را تعریف یا درباره آن صبحت کند، کم‌کم خودش هم روش‌های حل مساله را یاد می‌گیرد و می‌تواند به تنهایی از پس آنها بربیاید. **دکتر لیلا محمدی مشاور و روان‌شناس بالینی

آغاز پیش تولید «بازی آخر»

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

خبرگزاری ایسنا: فیلم سینمایی «بازی آخر» اولین تجربه سید علی هاشمی در مقام کارگردان است؛ وی پیش از این تجربه کارگردانی تئاتر، فیلم کوتاه و دستیاری کارگردانی در سینما و تلویزیون را از سال ۱۳۷۸ داشته است.

هاشمی پیش از این به عنوان دستیار با کارگردان‌هایی چون مجید مجیدی ، کمال تبریزی ، علیرضا رئیسیان و بیژن میرباقری همکاری داشته است، فیلمبرداری فیلم تا تکمیل شدن عوامل از اول تیر ماه آغاز میشود.

فیلمنامه «بازی آخر» نوشته جابر قاسمعلی است و تاکنون حضور علیرضا برازنده ( مدیر فیلمبرداری ) و کمال تبریزی ( مشاور کارگردان ) در این فیلم قطعی شده است.

واکنش «هنر و تجربه» به عملکرد سینما کوروش

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

خبرگزاری ایسنا به نقل از روابط عمومی گروه هنر و تجربه: گروه سینمایی «هنروتجربه» با انتشار یادداشتی نسبت به انصراف از اکران فیلمهایش در پردیس «کوروش» هشدار داد.

متن این یادداشت به شرح زیر است:
«به نام خدا
نزدیک به چهارسال است که سینمای هنر و تجربه توانسته است نسبت به حل یکی از مهمترین مشکلات و معضلات سینمای ایران که همان عدم امکان دیده شدن فیلمهای هنری و تجربی است اقدام نماید و این امر میسر نمیگردید مگر با همیاری و تعامل تک تک آحاد فعالان سینمای ایران و بالاخص سالنهای سینمایی که در این راه ما را همراهی کردند.
پردیس سینمایی کوروش بعنوان مهمترین گلوگاه نمایشی کشور نیز در این راه همراه ما بوده است و علیرغم استقبال مخاطبان و ظرفیت موجود خود دراکثر مواقع همراه و همیار سینمای هنر و تجربه بوده است اما مدتی است مدیران محترم این پردیس سینمایی به دلایل مختلف که هنوز برای این گروه سینمایی مشخص نیست ( امیدواریم سرمایه سالاری صرف مهمترین دلیل این اقدام نباشد) اقدام به حذف سانس فیلمهایی با مخاطب بیش از مورد توافق با این گروه سینمایی در ایام تعطیلات کرده است ( تا سقف ۱۰ مخاطب نمایش فیلمها در سالن vip دنبال می گردد) و این امر باعث سلب اعتماد مخاطب و اعتراض فعالان این گروه سینمایی گردیده است. ( نمونه اخیر حذف سانسهای فیلم پرمخاطب کوپال در ایام تعطیلات اخیر بوده است)سینمای هنر و تجربه مجدانه از مدیران محترم پردیس سینمایی کوروش انتظار دارد در برنامه ریزیهای نمایشی خود از حذف سینمای هنری و تجربی و بالاخص مستقل به دلیل تفکر “حاکمیت سرمایه صرف در گیشه” جلوگیری نمایند تا این سینمای بالنده بتواند با مخاطبان خود به مرور زمان ارتباط برقرار نماید و مطمئنا این تعامل باعث ارتقای سطح سینمای گیشه نیز خواهد شد و رضایت آحاد جامعه را دربر خواهد گرفت.

سینمای هنر وتجربه به ناچار بخاطر استمرار این نگاه نزد مدیران محترم پردیس سینمایی کوروش مجبور است نسبت به بررسی جلوگیری موقت از نمایش برنامههای خود در این پردیس به دلیل احترام به فعالان و مخاطبان شریف این سینما اقدام نماید و بدون شک اجرایی شدن این اقدام باعث حذف تنوع کیفی فیلمها از این پردیس سینمایی کشور و درنهایت باعث رنجش مخاطبان مرجع این نوع فیلم ها در این پردیس سینمایی خواهد شد.»

یک کارگزارانی دیگر شهردار تهران می‌شود؟

دسته بندی : سایت تفریحی نمناک تاریخ : یکشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۷

تابناک نوشت: رایزنی های سیاسی اصلاح طلبان پس از کناره گیری و استعفای «محمد علی نجفی» از شهرداری تهران به جهت معرفی شهردار جدید، گویا هنوز به سرانجام نهایی نرسیده است. آنگونه که اخبار به گوش می رسد، این طیف سیاسی این بار درصدد هستند با در نظر گرفتن همه جوانب کار، گزینه ای برای تصدی عنوان شهرداری پایتخت برگزینند که از همه جهات مطلوبیت لازم برای تصدی امور شهری دارا باشد.

به گزارش «تابناک»؛ برای انتخاب چنین گزینه ای، اعضای شورای شهر تهران و سیاسیون اصلاح طلب بررسی های زیادی صورت داده و گزینه های مختلفی را مورد کنکاش قرار داده اند. همچنین رایزنی های گسترده ای با سران و رئوس جریان اصلاح طلبی انجام داده و شرایط مختلفی را بررسی کرده اند تا در نهایت فردی را برگزینند که تأمین کننده خواسته های اصلاح طلبان بوده و انتظارات مردمی را برآورده کنند.

بنابراین، چند موضوع درباره انتخاب شهردار جدید مورد توجه اصلاح طلبان قرار گرفته تا بتوانند از آزمون مهم مدیریت شهری پایتخت سربلند بیرون بیایند؛ موضوعاتی نظیر گرفتن نظر سران و رئوس جریان اصلاح طلبی در مورد چگونگی انتخاب و گزینه مورد نظر برای شهرداری، انتخاب فرد شناخته شده نظیر نجفی یا انتخاب فردی ناشناخته اما کارآمد، انتخاب از بین اعضای شورای شهر که محدود به «محسن هاشمی» می شود و اینکه در صورت چنین انتخابی، عضو علی البدل که یک چهره اصولگرا به نام «مهدی چمران» است به جمع شورای شهری های پایتخت راه خواهد یافت.